Nieuws
  Laatste update: 25-11-2019
   
  Echte Rotterdammers
van: - 07-01-2014 15:37
 
 
                            
 
                                                      
De expositie  Echte Rotterdammers met het motto ‘wie denken we wel dat we zijn’ heeft het kaliber van een zwaar gemiste kans en dat is een eufemisme. Heinekenszand en Standdaarbuiten zouden het beter doen. De zogenaamde dynamische tentoonstelling lijkt een samenraapsel van overbodige stukken uit Het Museum Rotterdam (voorheen Historisch Museum Rotterdam) waarvoor geen plek meer is in het depot.
 
Als gevolg van het culturele afbraakbeleid van de Coolsingel is het Museum Rotterdam in het Schielandhuis gedwongen de deuren te sluiten. Het leek het de curatoren daarom een goed idee de collectie op andere locaties aan het publiek te tonen. De bezoekers moesten als het ware een spiegel voorgehouden worden en zien wat Rotterdam zo ontzettend Rotterdams maakt. Dat is dus pure armoede.
 
Er is een breedbeeldprojectie van een digitale maquette van de stad met door kinderen (subsidie!) ingekleurde blokjes, omdat het prijzige filmpje anders wel erg saai zou zijn. Er staat een colonne etalagepaspoppen met kleding die overal ter wereld gedragen wordt, vergezeld door een arsenaal van zeer interessante naaimachines.  
 
Er zijn foto’s van mensen die een bordje voor zich houden met daarop puur Rotterdamse leuzen, zoals ‘Echte Rotterdammers zijn echt’ of ‘Echte Rotterdammers lullen niet maar poetsen’. Een fenomeen dat een tijdje opgang deed kort na het bombardement, toen er echt wat te poetsen viel. Of andere clichés als ‘Echte Rotterdammers werken hard’ en ‘Echte Rotterdammers zijn trots op hun stad’. Alsof Nijmegen niet gebombardeerd is en iedereen uit zijn of haar neus zit te eten in het trotse Enschede.
 
De film 1000 jaar Rotterdam wordt gedraaid. Een mooi gemaakte documentaire, ware het niet dat de prent al bij een vorige expositie is vertoond. Er hangen een paar fascinerende schilderijen, die om een toelichting vragen, maar vrijwel alle tablets (modern!) doen het niet. Niemand heeft de moeite genomen om ze te resetten.
 
In het museumcafé smaakt het Rotterdamse koekje bij het bakkie pleur uit een thermoskan zoals het Rotterdamse water na de strenge winter van 1963 en Martin van Waardenberg oreert over het taalgebruik van de Rotterdammers. Een onvermijdelijk fenomeen dat niet ech(t) iets is om trots op te zijn en bovendien, een betoog dat al een paar keer is uitgezonden door de lokale radio.
 
Het absolute hoogtepunt van de tentoonstelling is een stapeltje kartonnen dozen met daarop een aantal waarschuwingsbordjes, die moeten aantonen dat het Rotterdam gevoel in de lift zit, maar of die lift naar boven gaat is de vraag.
 
 
 
Nog tot 16 maart 2014 
 
 
Maar volgens de Ruige Gids: 

Top 10 beste steden ter wereld om in 2014 te bezoeken

1 Rio de Janeiro - Brazilië
2 Sarajevo - Bosnië-Herzegovina
3 Liverpool - Engeland
4 Umea - Zweden
5 Lviv - Oekraïne
6 Marseille - Frankrijk
7 Almaty - Kazachstan
8 Rotterdam - Nederland
9 Glasgow - Schotland
10 Portland - Verenigde Staten         
 

en places to go volgens de New York Times is, na dorpen die liggen in Australië, Vietnam, Ecuador, Namibië, Albanië, Zuid-Afrika, Nieuw zeeland, LA USA op

10. Rotterdam, the Netherlands

First-class architecture in the Netherlands’ second city.
Post-World War II reconstruction has changed the face of one of Europe’s largest ports, where striking, cubed architecture gives shape to the most modern skyline in the country. But it’s not done yet. This is a banner year for ribbon cuttings to celebrate both new and reconfigured space: An overhaul of Rotterdam Centraal  train station (scheduled for completion in March) has already unveiled a new shop-lined pedestrian passageway and the city’s first Starbucks. The renovated Kunsthal museum reopens in February. François Geurds, chef of the two-Michelin-starred restaurant FG, opens another restaurant this month. Come October, the massive arch of the Markthal, whose interior displays 3-D food photographs, becomes the country’s first indoor food hall. Need a launching pad? Check into a brand-new gem: the Rem Koolhaas-designed nhow hotel. — ELISA MALA
 
Morgen gewoon weer naar je werk (hoezo second city) en je muil houden.                 
 
   
 
van: - 07-01-2014 15:21
 
 
                
 
 
   
  Dordrecht minst gastvrij
van: - 09-10-2013 16:20
 
 

 

 
   
  All inclusive
van: - 21-08-2013 15:48
 
 

Beschaving en goede omgangsvormen zijn aan de Russen die in een holiday resort verblijven voorbij gegaan. Nu kun je dat wellicht ook van Nederlanders, of elk ander volk, zeggen, dat zijn vrije tijd doorbrengt in een vakantiefabriek, maar wat lamlendigheid betreft spannen de voormalige Sovjetbewoners toch de kroon. Het is misschien zelfs bewonderenswaardig te noemen hoe de inwoners van de Volksrepubliek, die ooit bijna een geheel continent omspande, het collectief gelukt is zich binnen twintig jaar te ontwikkelen tot een van de meest onbeschofte en ongemanierde wezens op aarde. Na de val van de muur kwamen als eersten de Russische maffioso druppelsgewijs de Spaanse Costa´s verstieren. Smaakloze decadentie en een ongebreideld materialisme typeerden de would be Al Pacino´s. Niet veel later vonden gewezen partijbonzen een  corrupte voedingsbodem in het land van de stierenvechters. Na de totale uitverkoop van het socialistische overheidsapparaat profiteerde ook het klootjesvolk van de extravagante economische groei en voer de complete toeristische chartervloot uit naar alle betaalbare vakantiebestemmingen ter wereld. Gedroegen zij zich vooralsnog als een timide clubje vakantiegangers die voor het eerst van hun leven een voet over de grens hadden gezet, binnen een paar jaar bevolkten complete Russische kolonies de mondiale all inclusive pretpaleizen. Het all inclusive concept is voor de meeste West-Europeanen duidelijk. Alhoewel men er zelf stevig voor heeft betaald, zijn alle consumpties op de tijdelijke verblijfplaats gratis. Eten kun je onbeperkt opscheppen en mochten de schalen leeg raken, dan worden zij door het bedienend personeel stante pede weer aangevuld. Dat weten alle vakantiegangers, behalve de Russen.  Met de revolutie van 1917, de Goelach Archipel en het beleg van Stalin- en Leningrad in gedachten, storten zij zich  zo massaal op het eten, dat het lijkt alsof zij alsnog naar Siberië zouden kunnen worden verbannen. Aan de beurt of niet. De Sovjetburger heeft daaraan maling. Die eet niet, maar eist zijn maaltijd op! De zuurverdiende roebels zijn de  vrijbrief voor extreem antisociaal gedrag. Ook van de vrouwen. De mannen ontbijten  bier en lunchen wodka. Nietsontziend tracht men elkaar te overtreffen in het opstapelen van eten. De voor- hoofd- en nagerechten worden tegelijkertijd in gigantische hoeveelheden opgeschept. De bijzettafels zijn niet aan te slepen. Zelfs peper en zout schijnen in Moskou voortdurend op de bon te zijn. Van hun dagelijks  rantsoen kan een gemiddeld gezin vijf jaar lang rondkomen. Eten is voor hen een vorm van dwangarbeid. Tafelmanieren zijn hen vreemd. Met één hand ondersteunen zijn het hoofd en bulldozen hun prak naar binnen. Begeleid door liters alcohol. Van twee tot zes slapen zij hun eerste dagelijkse roes uit en dan begint het ritueel weer van voren af aan. Je mag mensen niet op hun uiterlijk beoordelen, maar Russen wel. Er kan geen glimlach van de mongoloïde koppen af. Zij hebben allemaal dezelfde ideeën over mode. In 1980 organiseerde Nederland een hulpactie voor de Polen. De ingezamelde kleding hebben de Russen nog steeds aan. Hun suïcidale blik suggereert dat vakantie een plicht is, die elke Sovjetburger lijdzaam moet ondergaan. Van groeten hebben zij nog nooit gehoord. Een bedankje voor het overwerkte bedienend personeel kan er niet af. Laat staan een behoorlijke fooi. De in nepgoud en opsmuk getooide Oostblokkers denken alleen aan zichzelf. De overbekende matroesjka pop typeert hun vreetgedrag: is het ene bord leeg, dan opent zich het andere. Met het eten dat ze laten staan wordt om het uur een voedseltransport georganiseerd naar de locale achterstandswijken, hoewel afruimen een bijna onmogelijke klus is. Ze eten alle gangen door elkaar. Voor de rest heb je tijdens de vakantie geen last van de Russen. Ze zijn meestal te lazarus om een woord uit te brengen, als  je dat tenminste zou kunnen verstaan. Nee, dan de Engelsen…

 
   
  Kralingse kunstrazzia
van: - 07-07-2013 13:58
 
 
                    Bron: website van de onvolprezen Ster van Kralingen.
 
Kort nadat twee onverstaanbaar Nederlands brabbelende Hindoestaanse parkeerwachten, die vorig jaar nog cliënt waren van de Pauluskerk, een aantal foutgeparkeerde bezoekers van het genoeglijke winkelgebied van de Lusthofstraat op de bon hadden geslingerd, trokken afgelopen vrijdag vijf ambtenaren van de Kralinger Sicherheitsdienst, vergezeld van twee heuse agenten van politie, op naar het eveneens aan de Lusthofstraat gelegen eetcafé De Steek.
 
Met een verbeten blik in hun ogen sommeerden zij de eigenaren van het charmante restaurantje, Koos en Sylvia van Hecke, de zeer smaakvol geëxposeerde schilderijen van de Kralingse kunstenaar Jan Wagner sofort te doen verwijderen! Het tentoonstellen van schilderijen in een café blijkt plotsklaps VERBOTEN. Kunst en horeca mogen absoluut niet samengaan.
 
De als de bliksem gerapporteerde misdaad (de tentoonstelling was zondagmiddag 30 juni 2013 officieel geopend) bleek de aanleiding voor een zeer snelle actie van de toch al ernstig overwerkte ambtenaren van de voormalige Reichsleiter für Propaganda. Zij houden zijn richtlijnen t.a.v. Entartete Kunst met een onverbiddelijke overgave in ere. Houzee!
 
Koos en Sylvia van Hecke ontlopen een standrechtelijke executie op de Waalsdorpervlakte nu zij schuld hebben bekend aan dit onvergeeflijke delict, dat een verschrikkelijke inbreuk is op de heerschende normen en waarden van de Rotterdamsche kakbuurt.
(wordt vervolgd)

 

 
 
.: © 2020 Skala Lokala :.